Zagubiłem się na stacji, kawał drogi od okrętu

a90830f96b338cd321d4f1daa6f86e441390856396

MMORPG nie są statycznymi światami. Jeżeli developer i wydawca są dobrzy to gra regularnie rośnie o nową zawartość. A dla osoby lubującej się bardziej w aspekcie RPG niż MMO nie ma bardziej pożądanej zawartości niż nowe wątki fabularne.

Czytaj dalej

Gracze biografię piszą

adnd4e

Wracając w piątek z pracy naszło mnie na wspominki, a propos sesji RPG w jakich brałem udział i doszedłem do nieco wstydliwego wniosku, że moje zaangażowanie podczas tworzenia opisu postaci było z reguły odwrotnie proporcjonalne do tego jak poważny był ton sesji. Najlepiej wspominam moich humorystycznych, chaotycznych bohaterów, bo prowadzenie ich było dużo ciekawsze i angażujące niż „typowego wojownika #3”.

Czytaj dalej

Star Trek Online: THE TELEVISION SERIES?

nature-background-swatch-design-star-trek-online

Star Trek to przede wszystkim seriale. Niby są filmy, ale one z reguły sprawiają wrażenie dłuższych odcinków z lepszym budżetem. Są gry, ale one zaledwie dobudowują do obowiązującego kanonu swoją małą niszę, która w najlepszym przypadku zostanie nagrodzona obszerniejszym artykułem na Memory Beta. Są książki…ale tam to już jest całkowite pomieszanie z poplątaniem. Nie, rdzeń (warp) Star Treka to seriale i basta. Niestety ostatnim serialem jaki ujrzały nasze oczy był Star Trek Enterprise, który wytrzymał zaledwie cztery sezony i to prawie dziesięć lat temu. Od tamtego czasu w świecie Treka panuje solidna posucha, która być może zostanie przerwana, którąś z niskobudżetowych, fanowskich produkcji, np. Star Trek Renegades.

Czytaj dalej

GramOddSpherefon, cz. 1

Tavern

Rola muzyki w grach jest nieoceniona. Dobrze skomponowany utwór ubogaca scenę, wzbudza w nas wzruszenie, smutek lub wolę walki. Natomiast muzyka zła potrafi zepsuć odbiór wydarzeń, nawet zniechęcić do całej gry. W serii wpisów “GramOddSpherefon” skupię się na pierwszym przypadku, a kolejność będzie zupełnie przypadkowa.

1. Jeremy Soule, Skyrim – Town 3

Moja znajomość z serią Elder Scrolls zawsze była dość skomplikowana. Morrowind oczarował mnie klimatem wyspy, architekturą, ale mechanika zniechęcała mnie na tyle, że nie zaszedłem zbyt daleko. Oblivion był już dla mnie bardziej grywalny i choć mechanika uległa zbytniemu uproszczeniu, to byłbym skłonny grać…gdyby nie nudny do bólu, sztampowy świat fantasy. Każda kolejna wioska kopiuj-wklej napawała mnie coraz większym obrzydzeniem, aż w końcu Oblivion poszedł w odstawkę. Nauczony tymi doświadczeniami bardzo sceptycznie podszedłem do szału na Skyrim i dopiero za namową znajomego postanowiłem dać tej grze szansę.  Nie zawiodłem się – gra bardzo szybko urzekła mnie zarówno mechaniką jak i pięknym światem, jednak już wcześniej mój entuzjazm do Elder Scrolls wypalał się równie szybko niczym się pojawił dlatego wyszczególniłem powyższy utwór jako ten, który przypieczętował moją znajomość z piątą grą z serii. W sumie stało się to zupełnie przypadkiem, bowiem, gdy przekroczyłem bramy miasta Whiterun i poczyniłem moje pierwsze kroki w stronę siedziby Jarla Balgruufa, nie zwracałem uwagi na przygrywającą delikatnie w tle muzykę. Dopiero po jakimś czasie zatrzymałem się by wsłuchać się w tą piękną melodię i w pełni poczułem atmosferę miasta, bezpiecznej przystani w ogarniętym wojną, atakowanym przez smoki Skyrim.

2. Ben Houge, Arcanum – Główny motyw

Mimo błędów i paru dziwnych rozwiązań, Arcanum: Of Steamworks and Magic Obscura, jest najlepszym steampunkowym cRPG. No dobra, w sumie nie ma szczególnie konkurencji na tym polu, ale i tak – jest to bardzo solidna i wciągająca produkcja, która mocno steampunkowym klimatem stoi. A skoro o owym klimacie mowa, to trzeba wspomnieć o głównym motywie muzycznym, który towarzyszy nam podczas szczegółowego tworzenia postaci. Myślę, że ten utwór najlepiej streszczają słowa maskotki tego bloga: Fabulous, Dear Sir!

3. Kevin Manthei, Star Trek Online – New Romulus

Jak już wspominałem w  moim tekście o STO, muzyka w grze jest dobra – nie jest porywająca na miarę filmowych kompozycji, ale też nie odrzuca podczas rozgrywki. Mimo, że osobiście wolałbym, aby muzyka miała bardziej serialowo-filmowy ton, to zdarzają się świetne utwory. Jednym z nich jest przeoczony przeze mnie motyw muzyczny Nowego Romulusa. Co tu dużo mówić, jest to świetna kompozycja, rewelacyjnie oddająca atmosferę obcego, niezbadanego świata na którym świeżo upieczona Republika Romulańska chce zbudować nowy dom.

4. Alec Holowka, Aquaria – Above (The Veil)

Zdecydowanie nie kryję się ze stwierdzeniem, że pod względem wrażeń estetycznych Aquaria jest jednym z moich ulubionych tytułów. Nie kryję się również z tym, że moim ulubionym fragmentem z całej gry jest dotarcie do lokalizacji zwanej The Veil, kiedy główna bohaterka Naija, wyskakuje z wody by pierwszy raz w życiu doświadczyć świata znajdującego się nad wodą. Czas zwalnia, Naija dzieli się z nami wrażeniami, a dotychczasowa muzyka przechodzi w powyższy, niesamowity utwór. Kolejne pół godziny spędziłem na pływaniu w kółko, wyskakiwaniu z wody i wsłuchiwaniu się…

5. Jeremy Soule, Star Wars: Knights of the Old Republic – Bastilla’s Theme

Jeremy Soule to kompozytor, którego śmiało możemy określić mianem Midasa muzyki gier – jego kompozycje to uczta dla zmysłów. Oczywiście nie każdego może przekonać bogaty dorobek tego pana, ale niech za świadectwo jego umiejętności świadczy fakt, że udało mu się wejść w pełen kultowych kompozycji świat Gwiezdnych Wojen i stworzyć utwór, który śmiało rywalizuje z kunsztem Johna Williamsa. Motyw muzyczny Bastilli Shan jest melancholijny i niepokojący, jednak czuć w nim również nadzieję. Nadzieję na zwycięstwo i na…odkupienie…zresztą zagrajcie sami, gra jest świetna.

Na tym zakończę pierwszą część GramoOddSpherefonu, ale nie martwcie się, mam jeszcze sporo utworów o których chciałbym napisać.

Źródło:

1. Ikona wpisu, tawerna: http://www.gamingtruth.com/wp-content/uploads/2011/11/Tavern.jpg

Co w MMO piszczy?

1380304082362

W ramach odpoczynku od “poważniejszych” tematów, przedstawiam wam garść wieści i spostrzeżeń odnośnie MMORPG, które śledzę.

NEVERWINTER – Z NASZYCH POŁĄCZONYCH MOCY…

Feywild

Dnia dzisiejszego Cryptic dokona połączenia swoich trzech serwerów (Beholder, Mindflayer i Dragon) w jeden “super serwer”. Teoretycznie nie ma się czego bać. Niby w Star Trek Online  też jest tylko jeden główny serwer. Niby developerzy mówili o takim połączeniu jeszcze przed open betą. Mimo to informacja o redukcji serwerów w MMORPG w które gram zawsze włącza u mnie czerwoną lampkę z napisem “Źle się dzieje”. “Super serwer” to po prostu nadużywane, marketingowe określenie dla pojedynczego serwera, a liczba graczy spadła na tyle, że utrzymywanie trzech osobnych serwerów się nie opłaca. Ciężko powiedzieć jak faktycznie jest, bowiem producent nigdy nie przyzna się do kiepskiej sytuacji…no chyba, że jest już bardzo, bardzo źle. Lubię Neverwinter, dlatego trzymam kciuki, żeby łączenie serwerów było po prostu łączeniem serwerów, a nie łabędzim śpiewem tej produkcji.

GUILD WARS 2 – DO KTÓREGO RAZU SZTUKA?

Guild-Wars-2-11

Kolejny testowy okres Guild Wars 2 śmignął mi koło nosa. Za każdym razem powtarzam sobie, że zainstaluję i spróbuję. Słyszałem o tej grze dużo dobrych opinii i w zasadzie brak negatywów w formie innej niż “jest to fajna, ładna gra, ale dość monotonna”, dlatego kusi mnie, żeby spróbować czy faktycznie jest warto. Niestety zawsze, gdy już testowy weekend się zacznie mam coś lepszego do roboty. Nigdy nie wiązałem z tym tytułem jakichś szczególnych planów, bowiem mam dość MMORPG w które mogę grać i zaspokajają one moje potrzeby odnośnie tego typu gier, dlatego zaczynam odbierać ten brak czasu jako znak, żeby odpuścić sobie Guild Wars 2. Dlatego pytam Was, drodzy czytelnicy: Warto dać tej grze szansę?

STAR TREK ONLINE – PRZYNĘTA NA MALKONTENTA

dysonsphere01-resized

Będę szczery. Od dłuższego czasu mój kontakt z Star Trek Online wygląda następująco: logowanie, wybór postaci, ładowanie obszaru, szybkie przypomnienie co mam robić, rezygnacja, brak motywacji do gry, wyłączenie klienta. Trwa to mniej niż 10 minut, co jest smutne, gdyż mowa o grze, którą bardzo doceniam i wciąż uważam za jedno z najlepszych MMORPG w jakie grałem. Niestety nie mam sił by dalej walczyć o Republikę Romulańską lub polować na wyposażenie dla mojego Federacyjnego krążownika. Mógłbym podać wiele powodów takiej sytuacji, o jednym chciałbym nawet szerzej napisać kiedyś. Niedawno silnie się obawiałem, że na tym najprawdopodobniej zakończy się moja znajomość z MMORPG w ukochanym uniwersum, jednak szuje z Cryptic zdołały zainteresować mnie dwiema informacjami.

dysonspherebattlegroundresized

Po pierwsze – krążowniki to mój ulubiony typ okrętu w tej grze. Są wytrzymałe, dobrze uzbrojone i wszystkie okręty z numerem rejestru NCC-1701 są właśnie krążownikami. Niestety, granie krążownikiem jest nudne. Mimo licznego uzbrojenia są to okręty, które nie mogą się mierzyć z siłą ognia eskortowca. Skupienie na inżynierach sprawia, że kapitan krążownika posiada wiele umiejętności służących naprawie okrętu, ale nie ma w zasadzie żadnych fajnych umiejętności pozwalających na kontrolę pola bitwy, których po Wolkańskie uszy ma kapitan naukowy. Krążownik ma w zasadzie tylko być wytrzymałym, sunąć powoli przez pole bitwy, ściągać na siebie wrogi ogień oraz leczyć co się da. Na szczęście Cryptic postanowiło nieco rozszerzyć wachlarz umiejętności krążownika poprzez dostęp do 4 buffów. Tylko jeden z buffów może być aktywny w danym momencie, ale zapewnia to przynajmniej jakąś elastyczność w trakcie rozgrywki i być może żonglowanie buffami urozmaici rozgrywkę krążownikiem. Druga ciekawostka to nadchodzący Sezon 8, w którym wrócimy do znanego z ST: Voyager Kwadrantu Delta. Z tego co mówią, będziemy mieć okazję zbadać wnętrze Sfery Dysona zbudowanej przez rasę zwaną Voth. Tak jest, będziemy mogli latać okrętem kosmicznym wewnątrz gigantycznej sfery otaczającej gwiazdę. Brzmi to rewelacyjnie i mam nadzieję, że z nowym sezonem przyjdą nowe siły.

STAR WARS: THE OLD REPUBLIC – RED BARON…I MEAN, RED LEADER STANDING BY!

Co przychodzi nam do głowy, gdy słyszymy o “Gwiezdnych Wojnach”? No dobra, oprócz rycerzy Jedi, Mocy, mieczy świetlnych, Disneya i tego, że nie możemy wybaczyć Lucasowi Jar Jar Binksa. Mam na myśli monumentalne, pełne efektów bitwy kosmiczne! Jest to jeden z podstawowych elementów obecnych w produkcjach osadzonych w odległej galaktyce, jednak z jakiegoś powodu jedyne co Star Wars: The Old Republic było w stanie nam zaoferować to mało satysfakcjonujący, ograniczony, arcade’owy shooter. Cóż, na szczęście, Bioware postanowiło wreszcie odpowiedzieć na prośby graczy (przynajmniej w tym jednym aspekcie) i w zimie doczekamy się rozszerzenia wprowadzającego walki PvP budowanych przez graczy myśliwców! Boję się oczywiście, że w klasycznym stylu EAware gracz darmowy będzie mógł się zmierzyć z super nowoczesnymi maszynami innych graczy zaledwie 3 razy w tygodniu, siadając za sterami napędzanego na parę, łatanego taśmą klejącą myśliwca, ale łudzę się, że dostaniemy coś grywalnego i solidnie zaspokajającego uczucie nostalgii.

Źródła: 

1. Ikona wpisu: http://sto.perfectworld.com/media/screenshots

2. Neverwinter, Fury of the Feywild: http://images.geeknative.com.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2013/08/Feywild.jpg

3. Guild Wars 2: http://media.pcgamer.com/files/2011/03/Guild-Wars-2-11.jpg

4. Star Trek Online, Sezon 8: http://www.blogcdn.com/massively.joystiq.com/media/2013/08/dysonsphere01-resized.jpg

5.  Star Trek Online, Sezon 8: http://www.blogcdn.com/massively.joystiq.com/media/2013/08/dysonspherebattlegroundresized.jpg

Furia leśnika

0ce22a44b5f8f02679319832ade790491371604566

Za niecałe 10 godzin Neverwinter wzbogaci się o swój pierwszy moduł – Fury of the Feywild. Niestety nie jestem zapoznany ze światem Zapomnianych Krain na tyle dobrze, żeby podzielić się z Wami opinią na temat wyboru ojczyzny elfów, Feywild, jako najnowszego obszaru gry, ale sądząc po zwiastunach będzie na czym zawiesić oko. Jeśli chodzi o fabułę tego dodatku, to będziemy pomagać księżycowym elfom z Iliyenbruen obronić ich królestwo, Nowy Sharandar, przed zakusami Króla Mrocznych Fae Malaboga oraz odnaleźć ruiny dawnego domu i rozwikłać wszelkie tajemnice jakie skrywa on od wieków. Subtelne, wiem.

Niestety fabuła w Neverwinter nie jest porywająca (wiecznie ktoś potrzebuje naszej pomocy w obronie przed czymś złym i niedobrym), ale może doczekamy się w końcu czegoś ciekawszego z minimalnymi chociaż zwrotami akcji. Sugerowałbym zespołowi Neverwinter, żeby zerkali kolegom z firmy do niektórych scenariuszy ze Star Trek Online – wyszłoby to ich grze tylko na dobre. Poza tym jeśli miałbym zgłaszać prośby odnośnie kolejnych obszarów to chciałbym zobaczyć jeden z bardziej pokręconych i chaotycznych Planów albo któreś z dużych miast jak choćby Waterdeep, Amn czy Baldur’s Gate.

Dodatek skupia się głównie na rozszerzeniu rozgrywki dla graczy na 60 (maksymalnym) poziomie poprzez dodanie nowego obszaru Sharandar, odblokowywanego stopniowo dzięki wykonywaniu zadań zawartych w systemie kampanii. Ów system będzie zapewne podobny do Reputacji znanych ze Star Trek Online. W sumie jest to zarówno dobra, jak i zła wiadomość. System reputacji jest względnie uciążliwy, ale pozwala w dość ciekawy sposób zadecydować graczowi jak chce rozwijać swoją postać i jej przygody. Optymizm w tej kwestii pozwala mi zachować fakt, że walka w Neverwinter jest dużo szybsza niż w STO i przerąbywanie się przez masy wrogów idzie dość gładko. Bardzo cieszy mnie zapowiadana możliwość ulepszania towarzyszy oraz nowe profesje pozwalające tworzyć uzbrojenie.

1374002221405

Oczywiście gracze z nadmiarem pieniędzy mogą nabyć Zestaw Rycerza Faerii, który, m.in. odblokowuje dostęp do rasy księżycowych elfów oraz pozwala naszemu barczystemu, brodatemu wojownikowi poczuć się niczym cnotliwa niewiasta na grzbiecie Jednorożca Świtu za którym elegancko frunąć będzie najnowsza towarzyszka, Sylf. Aha, najprawdopodobniej czeka nas też zalew mrocznych elfów, albowiem wraz z Fury of the Fewild zostanie odblokowana (za darmo) możliwość tworzenia postaci tej rasy.

Niestety ostatnimi czasy zaniedbuję nieco Neverwinter dlatego nie miałem okazji zajrzeć na serwer testowy jak przedstawiają się zmiany. Czasu na grę nie zostaje wiele, a poświęcałem go ostatnio raczej na wymachiwanie mieczem świetlnym lub gnębienie kosmitów (w dwóch osobnych grach). Neverwinter ma swoje wady i nie jest grą idealną, ale jest na tyle przyjemny i relaksujący, by nieustannie śledzić co w Zapomnianych Krainach piszczy. Polecam i Wam się zainteresować.

PS. Nie ma dalej łuczników, buu hu hu i sto fochów.

Źródło:

1. Feywild: http://images-cdn.perfectworld.com/www/0c/e2/0ce22a44b5f8f02679319832ade790491371604566.jpg

2. Księżycowe elfy: http://images-cdn.perfectworld.com/www/pictures/1374002221405.jpg

Dlaczego OddSphere jest jakie jest…

screenshot_2013-05-05-13-47-53

Zajmujący się tematyką MMORPG serwis Massively niedawno do swojej, nazwijmy to, ramówki wprowadził cykl tekstów pt. “Dlaczego opisujemy to co opisujemy”. Pierwszy artykuł z tej serii powstał na kanwie fali krytyki z jaką serwis się spotkał po recenzji niesławnego, azjatyckiego MMORPG zatytułowanego Scarlet Blade. O tej grze można by opowiadać równie długo (jak ktoś chce to niech zaprzyjaźni się z Google, ale ostrzegam – gra jest 18 i wzwyż) jak o tym czy decyzja rozdmuchiwania gry bazującej wyłącznie na ero-marketingu jest rozsądnym posunięciem czy może chwytem pod publikę i niepotrzebnym nakręcaniem sensacji, bo “Cycki Online”. Może kiedyś poruszę temat negliżu w grach, jednak na chwilę obecną najbardziej zależy mi na inspiracji z tekstu “dlaczego robię to co robię”.

1337299935379
Enterprise-F, okręt klasy Odyssey, bo STO mi się jeszcze nie znudziło

29 kwietnia wybił równo rok od założenia OddSphere. Przez ten rok blog nie ruszył szczególnie do przodu, ale też nie zapadł się kompletnie pod ziemię, co uważam za swoisty sukces. Pewne teksty pisało mi się łatwiej, inne dużo trudniej. Ostatecznie ciężko mi stwierdzić do czego mam największą smykałkę, ale wiem, że najbardziej lubię swoje osobiste teksty o grach i pisaninę o MMORPG niż ściśle recenzje filmów czy gier. Kwiecień tego roku wiązał się z opłaceniem domeny, jak również z paroma eksperymentami. Od 8 kwietnia strona korzysta wreszcie z Google Analytics, z którym się przeprosiłem po tym jak stwierdziłem, że dotychczasowy system nie radził sobie z wszelakimi botami – owszem odwiedzin zaliczał więcej, ale przede wszystkim były to automaty starające się sprzedać na moim blogu podróbki torebek Gucci, zainteresować czytelników jednorękim bandytą lub porno. Natomiast co Analytics wskazuje? Iż dni bez wpisu to ok. 0 – 10 odwiedzin unikatowych użytkowników, natomiast dni z wpisem ok. 10-15. Wpis cieszący się największym zainteresowaniem to ostatni tekst – “6 powodów dla których warto grać w Neverwinter”. Odnotujcie to.

Również 8 kwietnia założyłem ankietę, która została wypełniona przez czterech czytelników. Tak jest, czterech. Powiem więcej, wiem kto i jak odpowiedział, bo ankietowanych znam osobiście i rozmawiałem z nimi o tym indywidualnie. Tyle jeśli chodzi o anonimowość. Zgodnie z podsumowaniem ankiet, najbardziej interesująca tematyka na OddSphere to stare, klasyczne gry. Zaraz potem idą gry indie oraz filmy, przedostatnie są felietony. Zaledwie jedna osoba czyta OddSphere dla tekstów o MMORPG. Wróćcie teraz pamięcią do końcówki poprzedniego akapitu, który tekst ma najwięcej wyświetleń oraz która tematyka gości na łamach bloga najczęściej.

star_trek_away_team_215637
A może by tak opisać…

Tym samym docieram do podsumowania roku działalności, wszystkich tekstów, ankiet, statystyk i odpowiedzi na tytułowe pytanie. Pomijając oczywisty cel zgarnięcia jak największej rzeszy czytelników, Massively recenzuje ewidentnie złe i obraźliwe dla pewnych osób gry z poczucia, iż zamiatanie pewnych tematów pod dywan jest “większym z dwoja złego”. Gra jest, zainteresowanie jest, to wypadałoby coś o niej napisać, nawet jeśli pewien procent czytelników przyrówna ich do Faktu o MMORPG. Jak to ma się do mnie? Cóż, ciężko mi stwierdzić czego moi czytelnicy tak naprawdę chcą. Ankiety wskazują starocie, filmy i indie, jednak jeśli mamy się kierować statystyką Google to mówimy tutaj zaledwie o 1/3 czytelników. Z drugiej strony są to osoby, które przynajmniej pofatygowały się, żeby wypełnić ankietę i wyrazić swoją opinię na temat bloga, czyli wykazują nieco większy stopień zaangażowania niż reszta. Mógłbym się bić z myślami jak poprowadzić dalej tego bloga, jednak czy ma to jakiś sens? OddSphere dalej jest czysto hobbystyczno-terapeutyczną zabawą, którą prowadzę dla siebie i garstki osób, które mają jeszcze cierpliwość mnie czytać (swoją drogą mój ewidentny brak zdolności promocyjnych poruszę zapewne w jednym z przyszłych wpisów), dlatego, jeśli nie doznam nagłego olśnienia, będę pisał tak jak dotąd. Filmy i seriale to nie moja działka – czas, którego nie spędzam z narzeczoną, przeznaczam na gry, więc nie śledzę produkcji kinematograficznych. Zresztą nie jestem fanem biernych mediów – wolę książki, które angażują wyobraźnię czy gry, które wymagają interakcji. W świecie indie odczuwam posuchę – aktualnie nie znalazłem produkcji, które by mnie olśniły i wciągnęły na dłużej. Natomiast cholernie wygodnie pisze mi się o MMORPG i coraz pewniej czuję się w tekstach typu “Refleksja pod wpływem gry”. MMORPG może nie są szczytem oryginalności i rozrywki intelektualnej, jednak odczuwam pewien kryzys w stosunku do gier offline. Jakiż to kryzys? Otóż pozostawiają zbyt duży niedosyt. Ostatnią satysfakcjonującą grą offline w jaką grałem jest Skyrim, bo przygoda nie kończy się po paru szybkich partiach. Ba, gra może trwać tygodniami, miesiącami. Temu MMORPG ma równie silne przyciąganie – rozgrywka trwa długo, regularne dodatki dostarczają nowych opcji, a edytory misji takie jak Foundry…cóż, zabawa trwać może bez końca. Dlatego piszę o tym o czym piszę – recenzje gier “pograj parę godzin, skończ, opisz, zapomnij” zostawiają pustkę, a ja wolę jednak zagościć w danym świecie nieco dłużej. Co o tym sądzicie?

PS. Co sądzicie o nowym stylu wrzucania grafik do wpisów? Zostać przy wyśrodkowanych większych grafikach z etykietami czy wrócić do przylepionych z lewej/prawej do tekstu mniejszych grafik?

Źródła:

1. Kapłanka w Neverwinter: zrzut ekranu własny

2. Enterprise-F, Odyssey class: http://images-cdn.perfectworld.com/www/pictures/1337299935379.jpg

3. Star Trek Away Team: http://www.wescoregames.com/dynimgs/games/pc-star-trek-away-team/star_trek_away_team_215637.jpg

6 powodów dla których warto grać w Neverwinter

1360800632396

Podczas gdy właściciele zestawu Hero of the North już radośnie hasają po lochach i ulicach Neverwinter reszta czeka na otwarcie open bety już za 4 dni. Tymczasem na Facebooku oficjalny profil gry spamuje nas artykułami “X powodów dla których warto grać w Neverwinter!” różnych autorów. Pomyślałem, więc, że skoro takie tuzy jak Forbes mogą, to czemu nie ja? Tym samym przedstawiam Wam moją listę powodów dla których warto grać:

1. Akcja!

Gra jest dynamiczna. Bardzo. Jak podkreślałem w swoim poprzednim tekście, Neverwinter jest płynny i wciągający. Dzięki skupieniu na akcji nawet klasyczne zadania w stylu “Zabij 5 bandytów” są wykonywane w mgnieniu oka. Nie ma żonglowania tonami umiejętności, bo klasyczne paski “szybkiego” wybierania paradoksalnie spowolniłyby rozgrywkę. Mamy parę umiejętności (wygodnie przypisanych do klawiszy wokół WSADu – można zmienić), które możemy dobrać w zależności od tego co nam pasuje, przypisane do klawiszy  i do boju! Każdą klasą gra się bardzo zgrabnie i nikt nie będzie się nudzić, nawet healer. Neverwinter stosuje silnik, który opiera się na instancjonowaniu lokacji co sprawia, że idealnie nadaje się dla osób, które wolą szybko wskoczyć do akcji i zrobić co mają do zrobienia zamiast błądzić po ogromnych, obsianych wrogami i innymi graczami obszarach.

1335790838311

2. Neverwinter!

I Faerun! I Dungeons & Dragons! Świat znany z sesji RPG, książek i gier takich jak Baldur’s Gate czy Neverwinter Nights. Może nie grałem zbyt wiele podczas ostatniej bety, ale pierwsze 10 poziomów wystarczyło by wzbudzić silną nostalgię za tym światem fantasy. Każdy zwój i książka, które znalazłem wywoływały uśmiech i wspomnienia z czasów kiedy ratowałem miasto Neverwinter przed Wyjącą Śmiercią. Oczywiście nie każdy grał w klasyczne “papierowe Dedeki” lub wymienione przeze mnie gry komputerowe, ale w takiej sytuacji argument mam prosty – mówimy o świecie heroicznego fantasy z bogatą, wieloletnią tradycją, która zapewnia ogromne ilości materiału źródłowego wokół, którego można tworzyć fabułę gry.

1335790826787

3. Foundry!

Patrząc na przykład Star Trek Online, historie pisane przez scenarzystów potrafią być zarówno ekscytujące jak i śmiertelnie nudne. W każdej innej grze bylibyśmy skazani na dobre i na złe na wizję owych ludzi. Na szczęście Cryptic postanowiło dać graczom do dyspozycji narzędzie stawiające ich za piórem. Masz znajomych, którzy grają i chcesz dla nich napisać przygodę? Droga wolna! Siadasz do Foundry i piszesz. Narzędzie wymaga pewnej wprawy, ale na stronach takich jak Starbase UGC można znaleźć ogromną ilość samouczków i porad na temat tworzenia własnych przygód. Niestety – dostęp dla każdego i zupełna wolna amerykanka oznacza konieczność szukania perełek wśród stosów badziewia. System ocen nieco to ratuje, jednak wymaga od twórców dobrej promocji swoich przygód, jeśli chcą pokazać się szerszej publice. Mimo tych wad, Foundry jest świetnym rozwiązaniem, które sprawia, że nawet po zakończeniu fabuły przygotowanej przez twórców gry przygoda nie musi się kończyć – wręcz przeciwnie!

1335790816690

4. Gateway!

Aplikacje sieciowe i mobilne rozszerzające funkcjonalność MMORPG nie są niczym nowym. Z tego co wiem m.in. World of Warcraft i EVE taką mają. Ma ją również Neverwinter. Rozwijane na podstawie wersji znanej z STO, Neverwinter Gateway zapewnia dużo ciekawsze funkcjonalności niż zwykłe przeglądanie informacji na temat postaci. Nie lubicie żmudnego procesu tworzenia przedmiotów w MMORPG? Gateway zapewnia Wam dostęp do systemu profesji w grze, dzięki któremu możecie rozdzielać zadania najemnikom i rzemieślnikom wprost z komputera w pracy lub ze smartfona podczas obiadu na mieście. Czysta wygoda.

1360803180600

5. Free to play!

Tak jest misie pysie, to też jest bardzo dobry powód żeby grać. Nic to nas nie kosztuje, więc czemu nie spróbować? Free to play staje się powoli na zachodzie standardem sukcesywnie wypierającym model subskrypcyjny. Czemu? Azjaci już od dawna wiedzą czemu – darmowa gra z mikrotransakcjami to większy zysk. Owszem, oznacza to również praktyki gnębienia graczy bannerami “Kup pan cegłę” i destabilizowanie gry na zasadzie kto płaci – ten wygrywa. Mam jednak nadzieję, że Neverwinter pójdzie w ślady STO, gdzie statki z cash shopu dobrego gracza nie czynią. Free to play to plus dla wszystkich osób, dla których comiesięczna subskrypcja się najzwyczajniej w świecie nie kalkuluje. Nie, nie mówię tu tylko o osobach, które własnego dochodu nie posiadają, ale też o osobach z dziećmi i pracą, które grają nieregularnie i 15 USD jednego miesiąca ma sens, drugiego nie. Dla takich osób gra darmowa i okazjonalne zakupy w cash shopie są bardziej rozsądne. Dodatkowo, skoro mówimy o grze Cryptic, będzie dostępny mechanizm wymiany waluty zwanej Astral Diamonds na punkty ZEN. Oznacza to ni mniej, ni więcej tyle, że przy odrobinie czasu i wysiłku możemy kupować rzeczy z cash shopu, nie płacąc nawet złotóweczki. Fajnie, co nie?

1335790786606

6. Cryptic!

Kontrowersyjny powód, zwłaszcza, że jest grono osób, które twierdzi, że ta firma splugawiła IP Star Treka. Będę jednak niczym zdarta płyta i powtórzę, że dzięki wsparciu finansowemu i doświadczeniu Perfect World Entertainment, Cryptic Studios w ciągu roku naprawdę odmieniło Star Trek Online na plus, a to jeszcze nie koniec zmian i sądzę, że tego samego możemy się spodziewać dla Neverwinter. Osobiście lubię aktualne podejście tej firmy do MMORPG, gdyż sprzyja nie tylko fanatycznym “hardkorom”, którzy wyciskają siódme poty z gier w ciągu pierwszych tygodni, ale przede wszystkim graczom takim jak ja, którzy nie lubią ciśnienia i wolą grać swoim tempem z realną szansą zdobycia maksymalnego poziomu bez zaprzedawania duszy i każdej godziny dnia siłom nieczystym.

To tyle ode mnie. W ciągu następnych paru miesięcy zweryfikuję aktualne stanowisko, gdy praktyka pokaże gdzie miałem rację, a co muszę odszczekać. Mam jednak nadzieję, że się nie mylę i Neverwinter zapewni nam sporo dobrej zabawy.

Źródła:

Wszystkie grafiki pochodzą z oficjalnej strony gry http://nw.perfectworld.com/

Marsz romulański

1364410692823

Maj będzie miesiącem MMORPG aktywnym – open beta Neverwinter ruszy, na dobre i na złe, pełną parą, a Star Trek Online doczeka się pierwszego dodatku – Legacy of Romulus. Oczywiście do momentu premiery jeszcze sporo czasu zostało, ale już w zeszły piątek otrzymałem od Cryptic Studios maila zapraszającego do wypróbowania zmian jakie czekają wszystkich graczy, a w szczególności nowej mini-frakcji romulańskiej. Jak zachęcali, tak zrobiłem.

bd0ab0060925aba33c49139c23732e311366224539Pierwsze wrażenie z uruchomienia klienta gry na testowym serwerze to szok wywołany drastyczną zmianą wyglądu interfejsu użytkownika. Plotki i szczątkowe informacje o przebudowie UI krążyły już od dłuższego czasu, jednak dopiero teraz gra doczekała się kompletnej zmiany wizualizacji kontrolek. Niestety, przebudowa ta wzbudza we mnie mieszane uczucia. Ewidentnym plusem jest wprowadzenie wyboru spośród paru różnych kolorystyk, niezależnie od frakcji do której należy postać oraz zbliżenie wyglądu okienek do klasycznego trekowego interfejsu LCARS, na szczęście bez orgii kolorów jakie widzieliśmy w serialach. Jeśli ktoś grał postacią po stronie Imperium Klingońskiego zapewne pamięta “przyjemny”, ostro czerwony kolor okienek. Na szczęście nowy dodatek pozwoli odpocząć naszym oczom. In minus oceniam natomiast wygląd ikonek, które są brzydkie i niedbale wykonane. Interfejs wygląda bardziej minimalistycznie i zdecydowanie trochę czasu minie nim do niego przywyknę.

2013-04-20_00007Po stworzeniu romulańskiej pani inżynier przystąpiłem do samouczka. Akcja “Z popiołów”, pierwszego wątku romulańskiego, rozpoczyna się na dwa tygodnie przed atakiem Borga na kolonię Vega, czyli początkiem wątku Federacji. Po katastrofie, która zniszczyła Romulusa (komiks: Star Trek Countdown, film: Star Trek z 2009 roku) Imperium jest w rozsypce, a władza aktualnie leży w rękach Cesarzowej Seli i Tal Shiar – romulańskiej organizacji wywiadowczej. Brutalne rządy nie są w smak wielu obywatelom, którzy chcieliby żyć we względnym spokoju w galaktyce ogarniętej wojną między Federacją i Klingonami. Nasza postać jest jedną z nich. Oczywiście Tal Shiar nie akceptuje dysydentów, dlatego zamieszkiwana przez nas kolonia na Virinat zostaje zaatakowana przez tajemniczych sojuszników Imperium Romulańskiego. Nasza postać na szczęście salwuje się ucieczką i wchodzi w posiadanie starego, opuszczonego okrętu zaczynając cały wątek fabularny, w którym zmierzymy się z Selą, przywódcą Tal Shiar Hakeev’em, jak również odkryjemy planetę, która stanie się siedzibą nowo utworzonej Republiki Romulańskiej. Pozwolę sobie w tym momencie zaznaczyć, że jeśli jest rasa, której mam już serdecznie dość w tej grze to są to właśnie Romulanie. Sezon 7 był praktycznie cały poświęcony tej rasie i rozłamowi jakiego doświadczyła, a w nadchodzącym dodatku staną się grywalną frakcją ze sporym wątkiem fabularnym. Ile można!? Okazuje się, iż dużo, gdyż, paradoksalnie, historie poświęcone Romulanom są jednymi z lepszych w grze. Nie inaczej jest z “Z popiołów”, które wciągnęło mnie niesamowicie – dawno tak dobrze się nie bawiłem przy fabule Star Trek Online.

2013-04-21_00011Romulanie to przede wszystkim smaczki. Fabuła od początku wciąga i widać, że Cryptic włożyło w tą frakcję więcej wysiłku niż w przypadku KDF, które swoją drogą też czeka wzbogacenie o nowe wątki. Nasza postać zdobywa po drodze kolejnych oficerów, którzy uczestniczą w fabule i są głównym źródłem dialogów, co jest miłe w porównaniu z dotychczasowymi bezosobowymi załogantami. Niestety jeszcze nie jest to moja wizja przeniesienia bogatych relacji interpersonalnych z seriali w świat gry, ale jest to krok naprzód. Okręty romulańskie są estetyczne i wyróżniają się na tle okrętów KDF i floty specjalnym rdzeniem opartym na osobliwości (singularity) napędzającej cały okręt. Owa osobliwość zapewnia nam dostęp do wyjątkowych umiejętności, których siła zależy od stopnia naładowania rdzenia.

2013-04-21_00009Ku rozpaczy niektórych graczy, Romulanie nie będą mieli dedykowanych flot i stacji kosmicznych – na 10 poziomie, postać jest zmuszona wybrać czy zawrze sojusz z Federacją czy Klingonami. W zależności od decyzji otrzymujemy dostęp do nowych mundurów i wybranych okrętów sojusznika. Również floty, które będziemy tworzyć lub do których dołączymy muszą należeć do wybranego stronnictwa. Wiele osób krytykowało tą decyzję, jednak osobiście się z nią zgadzam. Dodawanie kolejnej, samodzielnej frakcji, która, nie oszukujmy się, nie dorastałaby do pięt zawartości oferowanej członkom Gwiezdnej Floty, byłoby strzałem w kolano. Wystarczy, że członkowie KDF wciąż płaczą o nowe okręty i misje. Poniekąd słusznie. Dodatkowo dzielenie czasu gry na trzecią frakcję i projekty zupełnie nowej floty…cóż, takiego poziomu masochizmu to ja jeszcze nie osiągnąłem, dlatego cieszę się, że będę mógł dołączyć do istniejących flot. W ramach tej bety moja Romulanka zawarła sojusz z Imperium Klingońskim.

2013-04-20_00010Na szczęście dwie główne frakcje również dostaną dodatkowe wątki fabularne i smaczki w stylu zupełnie przerobionego systemu cech postaci oraz nowego elementu wyposażenia okrętu – rdzenia warp. Podczas gdy rdzenie Romulan zapewniają specjalne umiejętności, rdzeń okrętu Floty czy KDF zapewnia bonusy do określonych statystyk okrętu, np. szybkości regeneracji osłon. Na koniec wspomnę o dodaniu nowej Reputacji związanej w całości z Tholianami – każda misja na planecie Nukara będzie teraz zapewniać Nukara Marks, które będziemy mogli wykorzystać na realizację projektów zapewniających specjalne zestawy przedmiotów i umiejętności. Jako, że nie trawię powtarzania wielokrotnie tej samej zawartości, wprowadzony w Sezonie 7 system reputacji wzbudza we mnie sporą niechęć. Mam jednak nadzieję, że tym razem Cryptic zapewni nam smaczki w stylu reputacji romulańskiej, w której każdy osiągnięty poziom wiązał się z krótkim wątkiem fabularnym.

2013-04-24_00004Na koniec pozostaje pytanie: Czy warto czekać na Legacy of Romulus? Zależy. Dodatek nie zapowiada jakichś rewolucyjnych zmian, raczej remedia na parę dotychczasowych bolączek, więcej tego samego i kilka drobnych nowości. Mimo tego wątek romulański jest ciekawy i dla mnie był powiewem świeżego powietrza w nieco stęchły schemat Star Trek Online, a zmiany typu przebudowa systemu cech i rdzenie warp mogą być zwiastunem większych (notabene dawno temu obiecanych) innowacji w mechanice gry. Jeśli ktoś nie znosi wizji Star Treka według Cryptic Studios to niech raczej odpuści sobie ten dodatek – nie ma w nim nic na tyle szczególnego, co mogłoby zmienić opinię na temat gry. Całą resztę, zarówno osoby chętne rozpocząć przygodę z STO, jak i starych wyjadaczy, których ciekawość gna za czymś nowym – zapraszam!

2013-04-20_00005
2013-04-20_00006
2013-04-20_00007
2013-04-20_00008
2013-04-20_00010
2013-04-20_00011
2013-04-21_00001
2013-04-21_00002
2013-04-21_00003
2013-04-21_00004
2013-04-21_00008
2013-04-21_00009
2013-04-21_00011
2013-04-21_00013
2013-04-24_00002
2013-04-24_00004
NextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnailNextGen ScrollGallery thumbnail

Źródła:

1. Art Legacy of Romulus: http://images-cdn.perfectworld.com/www/pictures/1364410692823.jpg

2. Nowe UI: http://images-cdn.perfectworld.com/www/bd/0a/bd0ab0060925aba33c49139c23732e311366224539.jpg

3. Pozostałe: własne zrzuty ekranu